Theosofie - Noordwest

 

Theosofie, de oude wijsheid-religie

                                                                                                                  

Mededogen is geen eigenschap, Het is de WET der WETTEN, eeuwige harmonie, ālaya’s ZELF,

 een oeverloze universele essentie. H.P.Blavatsky in Stem van de Stilte blz. 67

 

     

Cyclussen.

 

Cyclussen of wet van de cyclussen
De wet van de cyclussen, of de zich herhalende werkingen van de natuur, vormt een bijzonder interessante tak van theosofische studie. Ze betreft een feit dat zo duidelijk in de ons omringende wereld aan de dag treedt dat het bestaan ervan nauwelijks kan worden ontkend, behalve door hen die opzettelijk blind zijn.

We zien dat de natuur zich overal herhaalt, hoewel zo’n herhaling natuurlijk niet betekent dat bij elke terugkerende cyclische activiteit alleen maar dezelfde oude sporen worden gevolgd, want elke herhaling is natuurlijk de uitdrukking van een min of meer ingrijpende wijziging van wat eraan is voorafgegaan. De dag volgt op de nacht, de winter komt na de zomer, de planeten draaien om de zonnen in regelmatige en periodieke banen; dit zijn vertrouwde voorbeelden van cyclische activiteit.

De cyclussen in de natuur geven de regelmatig terugkerende perioden aan waarin een evoluerende entiteit de energieën en vermogens waaruit ze bestaat tot uitdrukking brengt, zodat cyclussen en evolutie als twee kanten van één munt zijn: de ene kant toont de perioden of cyclussen, de andere geeft uitdrukking aan de energetische of substantiële kwaliteiten die zich in overeenstemming met deze cyclische perioden manifesteren; maar aan dit schijnbaar dubbele, maar in feite enkelvoudige, proces liggen altijd diepgaande karmische oorzaken ten grondslag.

 

Occulte woordentolk, blz. 40-41

Tekstvak: © 2011 Theosophical University Press Agency. Den Haag

 

Wat zijn cyclussen? Herhalingen. Wat zijn hiërarchieën? Herhalingen. Wat zijn de voornaamste herhalingen van algemene aard? Beginselen, krachten, planeten, zonnen, bollen, atomen, monaden, goden – het zijn allemaal veelvuldige herhalingen van oorspronkelijke geestelijke indrukken.

 

De natuur werkt niet anders dan door zich voortdurend te herhalen – herhalingen op de lagere gebieden van de oorspronkelijke beginselen of worteltypen.

Wat bedoelen we als we zeggen dat de natuur zich nooit herhaalt? Laten we hier ons gezonde verstand gebruiken. We zijn hier niet om elkaar met dwaasheden te vermaken.

 

De natuur herhaalt zich nooit, omdat men nooit twee identieke beginselen zal aantreffen, geen twee cyclussen zijn identiek, geen twee mensen zijn identiek, geen twee monaden, geen twee zonnen, geen twee planeten, geen twee zielen,

geen twee ego’s zijn identiek.

 

Onze paradox is dus opgelost als we bedenken dat de methode van de natuur eenheid is in een eindeloze verscheidenheid

 

Beginselen van de Esoterische Filosofie. blz. 332 - 333.

Tekstvak: © 2011 Theosophical University Press Agency. Den Haag

 

In geen duizenden jaren is er door de meesters, onze oudere broeders,

een poging gedaan zoals nu om de leringen die we de laatste paar jaar

op deze bijeenkomsten hebben bestudeerd, onder de aandacht van de

mensheid te brengen, waarvan ieder die een studie van de oudheid

maakt zich kan overtuigen.

 

De reden hiervan is dat er omstreeks de tijd van de ontdekking van Amerika een einde kwam aan een van de rascyclussen en een andere werd ingeluid, wat in deze tijd culmineerde in de verschillende geestelijke, psychische en fysieke verstoringen zowel

bij de mens als in de aarde, zoals we die de laatste tien of twaalf jaar hebben meegemaakt.

 

Beginselen van de Esoterische Filosofie. blz. 414 – 415.

Tekstvak: © 1998. Theosophical University Press Agency. Den Haag  

Dr. G. de Purucker heeft deze leringen uitgegeven in de periode 1924-1927 aan de studenten van het toenmalige Theosofische Hoofdkwartier in Point Loma, Californië. U.S.A.

De eerste Engelse uitgave van dit boek verscheen in 1932.
Toevoeging; de samenstellers.

 

Alle karmische activiteit vindt plaats volgens de wet van de cyclussen, een fundamentele werking van de natuur, die op zichzelf een aspect van het kosmische karma is. Ja, cyclische of herhaalde werking die zich overal in de natuur manifesteert is maar een van de manieren waarop het kosmische karma zijn geheimzinnige doelstellingen bereikt.

 

De natuur herhaalt zichzelf voortdurend en onafgebroken, zodat het grote wordt weerspiegeld in het kleine en het kleine is slechts een weerspiegeling van het grote; en dus wat er in het grote is, is er in het kleine in miniatuur.

 

Waarom herhaalt de natuur zich overal en voortdurend in haar werkingen en structuur? Het antwoord ligt in het feit dat alle werkingen van de natuur de groeven moeten volgen van eerder verrichte activiteit; dat komt op hetzelfde neer als te zeggen: paden van kracht of energie, lijnen van de minste weerstand. We zien overal om ons heen deze werking van universele periodiciteit: dag en nacht, zomer en winter, expansie in de lente en terugtrekking in de herfst, zijn enkele voorbeelden hiervan.

 

 

 Al de planeten van ons zonnestelsel volgen hetzelfde algemene patroon van een omloop.

Groei verloopt volgens cyclische of periodieke wetten; ziekten volgen eveneens cyclische wetten. De periode van de zonnevlekken is weer een ander voorbeeld van cyclische periodiciteit. In feite heerst er overal in moeder natuur periodiciteit; niet alleen op ons fysieke gebied, maar ook op de onzichtbare gebieden.

 

Voor mensen zijn dood en geboorte evenzeer cyclisch of periodiek.

We vormen geen uitzondering op de kosmische methoden en werkingen. Hoe zouden we dat kunnen? We verschillen niet van het heelal, want we zijn er onafscheidelijke en integrale delen van. We staan er niet buiten of los van, en dat zullen we ook nooit kunnen.

 

 De mens kan zich niet bevrijden van het heelal; niets kan dat. Wat hij ook doet, doet hij uit noodzaak, maar niet door het lot, want hij is want hij is de schepper van zijn eigen bestemming, die, juist omdat ze door de tijd heen in de schoot van het heelal steeds verder wordt ontvouwd, noodzakelijk voortdurend wordt beheerst door de inherente wetten van periodiciteit die daarin gelden.

 

Periodieke of cyclische werking kan men inderdaad een gewoonte van de natuur noemen, en menselijke gewoonten worden op dezelfde manier gevormd, door herhaling, tot de entiteit tenslotte de gewoonte automatisch volgt: voorlopig is het de ‘wet’ die zijn handelen beheerst.

 

Geboorte en dood zijn daarom in feite ingeslepen gewoonten van de reïncarnerende entiteit; en

deze gewoonte van reïncarnatie zal door de eeuwen heen voortduren totdat deze langzaam wordt afgebroken door de groeiende afkeer van het reïncarnerende ego voor een materieel leven, omdat de aantrekking naar dit gebied langzaam haar greep op hem verliest.

 

Het is allemaal onderdeel van de natuurlijke processen van eindeloze evolutionaire groei, wanneer de zich wederbelichamende monade tijdens haar omzwervingen door de werelden en sferen van het kosmische leven reist.

 

G. de Purucker. De Esoterische Traditie. Blz. 370-371.                                                                                                                         © 2001 Theosophical University Press Agency. Den Haag 

.

 

Samengesteld door:

Marian de Keijzer en Jelle Bosma.

april 2018.

 

 

                    

                            Terug menu.  

 

* * * * * * *

Universele broederschap is de kern van de Theosofische lering.  I  Dhanus 4243