Theosofie - Noordwest

 

Theosofie, de oude wijsheid-religie

                                              

Mededogen is geen eigenschap, Het is de WET der WETTEN, eeuwige harmonie, ālaya’s ZELF,

 een oeverloze universele essentie. H.P.Blavatsky in Stem van de Stilte blz. 67

 

Theosofie, de Archaïsche wijsheileer.

Altruïsme, Universele Broederschap en het Spirituele pad.

 

· Altruïsme.

ALS WE OVER ALTRUÏSME lezen of horen spreken, zijn wij mensen sterk geneigd dat te zien als iets dat ons vreemd is, dat als heel wenselijk in het menselijk leven erbij wordt gehaald, maar dat welbeschouwd heel onpraktisch is – en dat het niet tot de aard van de mens behoort van nature altruïstisch te zijn.

Met andere woorden, allen zijn in de ban van de gedachte van een eigenbelang voor ieder afzonderlijk. Mist deze veronderstelling niet alle grond in de natuur? Want waarheen we de blik ook richten, wat we ook bekijken of bestuderen, steeds zien we dat iemand die alleen voor zichzelf werkt hulpeloos is.

In alle grote rijken van het heelal zien we niet alleen dat gezamenlijke inspanning, samenwerking in leefgemeenschappen, de dingen zijn die niet alleen de natuur zelf tot stand probeert te brengen en die we daarom overal aantreffen, maar ook dat alles wat ingaat tegen en in strijd is met die grondregel van het heelal – eenheid in handelen – disharmonie en conflicten voortbrengt en wat we in ons eigen lichaam ziekten noemen. Gezondheid is die lichamelijke gesteldheid waarbij alle delen aan een gemeenschappelijk doel werken, in wat we vriendschap, eenheid kunnen noemen.

Denk eens aan een steen: is dat niet een combinatie, een vereniging van individuele bestanddelen, die samen één ding vormen? Geen enkel atoom van welk scheikundig element ook waaruit een steen bestaat is de steen zelf. En hoe is het met een bloem? Hoe zit het met het lichaam waarin we wonen? Hoe is het gesteld met een individueel mens?

Zou hij in zijn eentje de grote werken kunnen voortbrengen waar het menselijk genie zich voor heeft ingezet? Wat is een beschaving anders dan de gezamenlijke inspanning van mensen om grote en edele werken in het menselijk leven tot stand te brengen: het verhogen van welstand, het uitbannen van gevaar, het voortbrengen van geniale scheppingen van grote figuren die bijdragen aan ons comfort en die voor ons van nut zijn. het verhogen van welstand, het uitbannen van gevaar, het voortbrengen van geniale scheppingen van grote figuren die bijdragen aan ons comfort en die voor ons van nut zijn.

Noem mij één voorbeeld waarbij zuiver eigenbelang iets tot stand heeft gebracht. Als wij te rade gaan bij de natuur in al haar rijken, vinden we niets dan eendrachtige samenwerking van zeer grote aantallen individuen voor een gemeenschappelijk doel. Wat is dat anders dan altruïsme ?

 

Altruïsme wil zeggen dat de één werkt voor het geheel – de grondregel van de natuur in al haar grote werken – en dat het geheel de bescherming, het schild en het arbeidsveld van de één vormt.Zeg me niet dat altruïsme iets vreemds of buitenissigs is, iets ongewoons, onpraktisch en daarom onuitvoerbaar; want het is het enige dat eeuwig leeft, het enige dat eeuwig standhoudt. Wanneer één enkel element of deel van het menselijk lichaam zijn eigen weg inslaat, worden we ziek.

Als één enkel element of deel van een samengestelde structuur die de ons omringende wereld helpt opbouwen, zijn eigen weg inslaat, d.w.z. egoïstisch wordt, dan zien we daar degeneratie en verval. Conclusie en vraag: welke van de twee moeten we volgen – het pad van de kosmische intelligentie dat ons innerlijke en uiterlijke gezondheid, innerlijke en uiterlijke vrede, inwendige en uitwendige kracht, innerlijke en uiterlijke harmonie brengt?  

Of de leer van een goedkoop en opzichzelfstaand eigenbelang dat het eigen voordeel zoekt ten koste van al het andere? Is het niet hoog tijd dat we de wereld enkele eenvoudige innerlijke leringen van de goddelijke wijsheid van de Ouden geven?

Samengevat uit “Wind van de geest, blz. 29-33 © 2001 Theosophical University Press Agency Den Haag.

 

Altruïsme wil zeggen dat we nooit een plicht verzaken; doet men dat wel dan zal men bij nader inzien ontdekken dat men een begeerte najaagt, een zelfzuchtige gedachte. Door elke plicht ten volle en tot het einde toe te volbrengen, verwerft men vrede en wijsheid en leidt men het leven dat het meest onbaatzuchtig is.                     

Wind van de geest, blz. 177-8 © 2001 Theosophical University Press Agency Den Haag.

 

· Universele Broederschap.

We moeten rekening houden met de hele mensheid als Een broederschap omdat al het gemanifesteerde is voortgekomen uit de eeuwigdurende goddelijke beginselen.

       Dāmodar and the Pioneers of the Theosophical Movement blz. 27.

 

· Het Spirituele pad.

De geest van de mens, zo lang aan het oog onttrokken en zorgvuldig verborgen, verbannen uit het veld van de moderne wetenschap, is tenslotte ontwaakt. Hij doet zich nu kennen en eist opnieuw met luide stem zijn niet erkende, maar wel steeds wettige rechten op.

H.P.Blavatsky . Lucifer nr. 15 november 1889.

 

 

 

    Terug menu.   Terug sectiebegin

 

 * * * * * * *

Universele broederschap is de kern van de Theosofische lering.  I  Dhanus 4243